حباب
نوشتهها
جستارتنهایی رو چطور به تصویر بکشیم؟
چطور میشه غم و تنهایی رو بدون صورت و بدون نماد کشید؟ از ایکاروسِ بروگل تا آبیِ پیکاسو و کشتیِ فریدریش و اینکه چرا هر بیننده تابلو رو با زندگی خودش کامل میکنه.
در ستایش پرسیدن

قسمت اول
جوابها ارزون شدن، ولی سوال خوب از کجا میاد؟ قصه از طوطیای شروع میشه که جلوی آینه پرسید «اون چیه؟» و میرسه به کلاسهای ساکت مدرسه و هوش مصنوعیای که به هیچی نیاز نداره.

قسمت دوم
یه سوال ساده چرا باید اینقدر گرون تموم بشه؟ یه دختر نهساله با یه حوله و یه تیکه مقوا یه روش درمانی رو محک زد، یه دکتر یه لیوان باکتری سر کشید و سقراط جام زهر رو. قیمت هر سوال به یقینی بستگی داشت که تکونش میداد.
قصههوش مصنوعی چطور کلمهی بعدی رو حدس میزنه
چطور یه برنامه فقط با حدس زدن کلمهی بعدی جملههایی میسازه که آدم باورشون میکنه؟ قصه از بتی شانون شروع میشه که حرفهای یه جمله رو یکییکی حدس میزد، از وکیلی میگذره که شش پروندهی ساختگی رو تحویل دادگاه داد و برمیگرده به بازیای که از خود بتی قدیمیتره.
قصهحباب چطور شکلش رو حفظ میکنه
دیوارهی حباب صابون از یه تار مو صد بار نازکتره؛ همچین چیزی با این ضخامت کم چطور شکلش رو حفظ میکنه؟ قصه از یه نقاشی قرن هجدهمی شروع میشه، از کشش سطحی و رنگهای روی حباب میگذره و میرسه به فیزیکدان نابینایی که قاعدههای حباب رو از چیزهایی که بقیه براش تعریف میکردن درآورد.